Audio Miesięcznik audiofilski - polski przedstawiciel European Imaging and Sound Association

Są takie momenty w historii hi-fi, kiedy technologia biegnie szybciej niż potrzeby słuchania. Był czas, gdy wielokanałowe amplitunery i zestawy głośnikowe obiecywały domową rozrywkę totalną, a odtwarzacze DVD miały raz na zawsze zastąpić CD. Entuzjazm był ogromny, instalacje coraz bardziej rozbudowane, piloty coraz cięższe. A potem przyszło zmęczenie. Audiofile zostali przy stereo, a większość użytkowników wybrała prostotę soundbara. I w tym odwrocie ku esencji nie ma nic z porażki – jest za to powrót do sensu.

Dlatego w majowym numerze proporcje są jednoznaczne. Wzmacniacze AV pojawiają się symbolicznie, po raz pierwszy w tym roku, za to stereofoniczne grają pierwsze skrzypce. Bo to właśnie one od pół wieku są sercem systemów hi-fi – źródłem mocy, centrum sterowania, punktem, w którym spotykają się wszystkie sygnały. Zmieniały się formaty, nośniki, sposoby transmisji i same techniki wzmacniania, ale rola wzmacniacza pozostała zaskakująco stała.

Zmienia się natomiast jego otoczenie i wyposażenie. Nowoczesny wzmacniacz nie musi mieć wszystkiego, by być kompletny. Są konstrukcje niemal ascetyczne, wierne analogowi, szczególnie cenione w high-endzie, gdzie liczy się specjalizacja i świadome dobieranie kolejnych elementów toru. Są też modele budżetowe, z konieczności skromniejsze. Pomiędzy nimi rozciąga się „średnia półka” – dziś najczęściej bogato wyposażona, z przetwornikami C/A, wejściami USB i HDMI, funkcjami sieciowymi, aplikacjami, czasem korekcją akustyki. Wracają gramofony, więc wraca i wejście phono. Słuchawki znów są ważne. Regulacje barwy odchodzą w cień i niewielu za nimi tęskni. Za to oko cieszą detale nawiązujące do tradycji, choć wszyscy wiemy, że są tylko dodatkiem.

Bo sedno pozostaje niezmienne. Wzmacniacz ma wzmacniać. A robi to dziś coraz lepiej – w klasie D, ale też w klasycznych A i AB. Mocy nie brakuje, kontroli również. To dzięki niemu system ożywa i nabiera sensu.

W kolejnym numerze znów przyjrzymy się głośnikom wolnostojącym, dojrzałym cenowo i konstrukcyjnie. Źródeł mamy pod dostatkiem – sieć, winyl, CD wracające do łask. Pytanie brzmi nie: co jeszcze dołożyć, ale jak mądrze złożyć stereo, które po prostu chce się włączać. I słuchać.